Jaskra jest chorobą o nie w pełni znanych przyczynach. Ze względu na brak charakterystyczności pierwszych objawów, ciężko ją rozpoznać samemu. Diagnoza najczęściej stawiana jest zupełnie przypadkowo. Choroba ta skutkuje pogorszeniem się wzroku, a zdarza się również, że i całkowitą jego utratą.
Przyczyny jaskry
Bezpośrednią przyczyną jaskry jest wysokie ciśnienie śródgałkowe, co prowadzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego.
Pośrednie przyczyny rozwoju jaskry nie są do końca znane. Spekuluje się, że bardziej narażone na jaskrę mogą być osoby z miażdżycą, chorobami gałki ocznej lub krótkowzrocznością powyżej 4,5 dioptrii. Ponadto, badania statystyczne wskazują na to, że jaskra może być chorobą dziedziczną. Do czynników ryzyka zalicza się też leczenie kortykosteroidami.
Najczęściej jaskra występuje u osób powyżej 40. roku życia.
Objawy jaskry
Tym najbardziej doskwierającym objawem jaskry jest wyraźne pomniejszenie pola widzenia. Chorzy mogą nie widzieć tego, co jest obok nich. Jednak jest to późny objaw jaskry.
We wstępnej fazie jaskra może przebiegać bezobjawowo lub ujawniać objawy mało charakterystyczne. Do pierwszych objawów jaskry można zaliczyć łzawienie oczu, światłowstręt, zmniejszoną ostrość widzenia.
Podczas ataku jaskry dochodzi do bólu oka, przekrwienia oka, nudności, wymiotów, bólu głowy, bólu brzucha i nierównej pracy serca. Podczas ataku jaskry potrzebna jest natychmiastowa interwencja okulisty.
*
O LECZENIU JASKRY MOŻNA PRZECZYTAĆ TUTAJ